Bir gün Hoca, yol üstü bir hana inmiş. Han Nuh Nebi'den kalma bir yer.. Her tarafı delik deşik; adeta çökmeye ramak kalmış. Hoca'nın yüreğine bir korkudur düşmüş ama, ne desin? Nihayet bir söz arasında: - Yahu, bu senin tavan da ne kadar gıcırdıyor, beşik mübarek! diyecek olmuş ama, hancı baba hiç oralı olmamış; sözü şakaya boğarak: - Ağzını hayra aç Hoca, bu gıcırtı beşik gıcırtısı değil; tavan tahtaları Hakka tesbih çekiyor! demiş. Hoca'nın közü küllenir mi? Gözlerini hancının gözüne dikerek: - Peki ama, demiş; ya bu tavan boyle tesbih çeke çeke aşka gelip de secdeye kapanırsa, bizim halimiz nice olacak?

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye Olmak İçin Tıklayın